Eins og glöggir menn vita er ekkert grill á Terranó.

Þar sem grillið á að vera er nú fagurgul vegstika sem á stendur Í VINNSLU.

Upprunalega átti þetta bara að vera til bráðabyrgða, rétt í nokkra daga meðan ég kláraði grillið, en þar sem ég er með ólíkindum latur heima hjá mér þá hefur ekkert gerst í málefnum grillsins í þrjár vikur.

En það fyndna er að mér er farið að líka gríðar vel við helvítis stikuna. Ég hef aldrey átt bíl sem hefur verið gónt og starað á. Þau eru óteljandi andlitin sem ég hef séð stara á stikuna, þegar ég er stopp á ljósum, þegar ég keyri framhjá á hringtorgi og sérstaklega þegar fólk labbar framhjá bílnum. Mig er næstum farið að langa í aðra stiku, festa hana bara betur en núverandi stiku og skrifa á hana stórum stöfum, REDNECK.

Þessi blessaða stika hefur fært mér talsverða gleði og oft komið mér til að hlæja. Nú síðast í dag sprakk ég úr hlátri þegar augun ætluðu næstum útúr snobbaðri húsfrú í Mosfellsbænum. Hennar verður ábyggilega saknað þegar grillið verður komið aftur á sinn stað.

...ætla ég að taka mig til og blogga. Anna þurfti að skjótast eitthvað inn í Reykjavík og fékk mig til að svæfa Ólaf Vigni. Það er ekki merkileg athöfn, maður setur hann í rúmið sitt og breyðir yfir hann svo sest maður upp í hjónarúm og hangir á netinu í fartölvunni hennar Önnu þangað til Ólafur sofnar. Núna er ég búinn að vera 8 mínútur inni hjá honum og ég er kominn í algera þurð með síður sem ég vil skoða.

 En allaveganna, af mér er ekkert að frétta. Ég fer í vinnuna, kem heim og elda, tek svo til eftir matinn (gef nú stundum skít í það) og sest svo við tölvunna mína og hangi í Football Manager þar til ég fer að sofa. Nú halda margir að ég ætli mér að væla óstjórnlega undan tilbreytingaleysi hversdagsins, en svo er ekki, hreint út sagt finnst mér þetta frábært.

Mikið óskaplega finnst mér asnalegt þetta eilífa væl í fólki að líf þess sé svo innihaldslaust. Enn asnalegra finnst mér það fólk sem er alltaf troðandi sér í alla sjónvarpsþætti til að predikka hve frábært og æðislegt það er vegna þess að það er svo aktíft og það drífur sig og gerir hlutina, étur ekkert nema gras og fræ og fer í stólpípu reglulega.

Mér finnst eins og einfalt fólk sé á undanhaldi í þjóðfélaginu, ég er ekki að meina einfeldninga eða vitleysingja heldur fólk sem er ekki flóknir persónuleikar. Ég er afar einfaldur persónuleiki. Ég vil vera í vinnu, ég vil ekkert vesen í vinnunni, bara þæginleg og skemmtileg verk (sem er sjaldnast því er ver og andskotans miður). Ég vil koma heim, borða, leika aðeins við Ólaf áður en hann fer að sofa og hlamma mér svo fyrir framan tölvuna. Það er eins og það sé litið hornauga núorðið

Það sem ég vil er hinnsvegar að það sé svolítil rótering á hversdagsleikanum, ég vil vinna í mismunandi verkum með mismunandi fólki. Ég vil ekki borða alltaf það sama, krydda aðeins tilveruna með nýjum og framandi réttum. Manager er reyndar alltaf sama sagan en þá er hægt að horfa á sjónvarpið til tilbreitingar. Svo fer maður ekki alltaf beinnt að sofa þegar staðið er upp frá tölvunni (ekki orð um hvað gerist nema það rímar stundum við hinsvíf).

Núna er Ólafur Vignir sofnaður og ég var að lesa yfir þennan texta og þvílík raus það er eins og ég sé búinn með líter af Vodka. Ég er kominn langt frá því sem ég ætlaði að segja, þess vegna ætla ég að koma með boðskap sögunnar.

 - Forðist að flækja lífið, það er sjaldast þess virði

- Lærið að meta þá sem eru í kring um ykkur

- Fáið tilbreitingu í lífið í mörgum smáum skömtum

- Reinið nú að hafa gaman af þessu helvíti

 Þetta voru lífsreglur Jóns Inga, fuck yeah!

Jæja, nú er ég búinn að vera með eindæmum latur að blogga, rétt tæpir tveir mánuðir síðan ég gjörði slíkt. Það hefur nú ekkert svo merkilegt gerst, svona fyrir utan viðburði sem allir hafa verið á og þurfa því engin lýsingu á því sem þar fór fram.

En núna er verslunarmannahelgin liðin og er frá miklu að segja í sambandi við hana. Við fjölskyldan fórum að ósum Hítarár á Snæfellsnesi. Þar eru foreldrar Önnu ásamt fleyra fólki með sumarbeit fyrir hestana sína. Þeir sem eiga hesta fara flestar helgar þangað uppeftir til að ríða út og kúpla sig frá daglega lífinu. Þarna eru stæði fyrir 3 hjólhýsi og haganlega smíðaður pallur úr brettum og mótatimbri sem tengir þau saman, rennandi vatn frá næsta bæ og vatnsklósett. Næsta fjárfesting sem hópurinn ætlar í er að kaupa gashitatúpu svo hægt sé að setja upp sturtuklefa. Staðurinn er kallaður Capteinsflöt, veit ekki afhverju, hefur eitthvað með fund á Captein Morgan flöskutappa að gera

Við mættum á föstudagskvöldinu en þá voru bara tengdamamma og frænka önnu á svæðinu, allir aðrir höfðu riðið inn í Hraundal sem er þarna rétt hjá. Mannsöfnuðurinn renndi svo í hlað um tíuleitið, þá var slegið upp veislu og svo dottiði í það að hestamanna sið.

Á laugardeginum fórum upp í sumarbústað hjá ömmu og afa en hann er við Langá. Þar er venjan að afkomendur þeirra hjóna mæti á laugardegi, sýni sig og sjái aðra. Þetta árið var óvenjulega góð mæting enda var ætlunin að halda reysugilli fyrir viðbyggingu við bústaðinn sem afi hefur verið að dunda sér við í sumar. Eftir að hafa etið ógrinni af kökum fórum aftur niður á Capteinsflöt.

Á leiðinni niðureftir hittum við hestafólkið og fór Anna á bak og reið heim með þeim.

Þegar allir voru komnir niðureftir og búið var að spenna af hestunum var fírað upp í grillinu og öllum mögulegum kvikindum hennt þar á, lambi, svíni, gæs og eitt hreindýrsgreyi. Eftir veisluna dró fólk fram drykjarföng. Ég sötraði bjór í mestu makindum þegar að könnu af sjóðandi vatni og dunk af Sviss Miss var skellt á borðið fyrir framan mig, ég kippti mér ekkert upp við það en þegar að flaska af Captein Morgan bættist í hópinn tókum ég og sessunautur min (Siggi frá Leiti, oftast nefndur Siggi Fráleiti) kipp og skenktum okkur Captein í kakó í glas. Þegar ég var rétt nýbúinn úr glasinu vatt frænka Önnu sér að mér og tjáði mér að ekkert áfengi væri jafn gott útí heitt kakó og landinn hennar. Eftir tvö glös af Sviss Miss með landa var ég sannfærður um að þessi ágæta kona sem allir kölluðu Stínu frænku hlyti að vera frænka mín líka. Kvöldið leið og enn hellti Stína landanum. Tengdamamma sagði mér morguninn eftir að glasið mitt hefði aldrey tæmst þetta kvöldið, Stína sá meira segja um að bæta vatninu og kakóduftinu í glasið mitt ef ég var of upptekinn við að syngja. Það verður að viðurkennast að ég man nánast ekki neitt eftir seinniparti næturinnar og endaði nóttin þannig að ég var borinn inn í tjald.

Á sunnudaginn voru höfð uppi mikil plön, nú skyldi ég settur á hestbak. Hópurinn hafði ákveðið að bíða eftir fjöru og ríða svo fjörurnar út af ósnum. Það er alveg ótrúlegt hvað fjarar langt út þarna, þar sem við riðum lengst út áætluðum við að munurinn á flóði og fjöru væru um 4 metrar! Þ.e. ef að við biðum eftir flóðinu færum við fjóra metra undir sjávarborð. En mikið ótrúlega var gaman, sérstaklega þar sem margir höfðu það á orði við mig að ég sýndi ekki á nokkurn hátt að ég væri byrjandi og stæði mig rosalega vel. Um kvöldið var svo etið og drukkið fram undir morgun.

Lítið annað hefur nú gerst, og þessi færsla er orðin býsna löng svo ég ætla að hætta núna. Svo kem ég með ítarlega færslu um vetrargræjunina á Terranó ef einhver hefur áhuga (hún kemur nú samt þótt engin hafi áhuga)

Í haga stóð Búkolla á beit

og brennandi vorsólin skeit

Þetta söng Megas með Spilverki þjóðanna árið 197? og það á svo sannarlega við í dag. Ég sit einmitt núna úti í garði, nánartiltekið í sandkassanum og dunda mér í tölvunni á meðan Ólafur Vignir rótar í sandinum.

Þetta er ábyggilega heitasti dagurinn sem komið hefur hér á Kjalarnesi þetta sumarið. Enda eru nánast allir miðaldra nágrannar mínir berir að ofan við að slá garðinn. Vel að merkja þá erum við Anna lang yngsta parið í götunni minni og að mér sýnist í næstu götum líka þannig að fjöldi hálfnaktra miðaldra garðsláttumanna er umtalsverður.

En þó svo að útsýnið sé misjafnlega skemtilegt fyrir mann af minni kynhneigð þá eyðileggur það sammt ekki daginn fyrir mér. Eini gallinn er að Anna er inní Reykjavík á einhverri hundasýningu þannig að ég get ekki gert neitt útivið því Ólafur má ekki vera eftirlitslaus. En sjaldan skal maður grenja undan því að þurfa ekki að gera neitt. Nóg af verkefnum inni reyndar en í svona veðri fari þau fjandans til!

Gærdagurinn var líka frábær en þá rúntuðum við fjölskyldan litla inn Hvalfjörð. Við stoppuðum svo inní  botni fjarðarinns við litla á (ekki Botnsá samt) og hreiðruðum um okkur á litlum grasblett þar meðan hundarnir hlupu og djöfluðust í ánni. Á leiðinni heim stoppuðum við svo í Ferstyklu og fengum okkur ís. Það rifjaði upp margar æskuminningar að keyra Hvalfjörðinn enda hef ég bara gert það einusinni síðan göngin opnuðu. En æskuminniningarnar komu í bakið á mér þegar við rendum úr hlaði hjá Ferstyklu, ég með sjeik, Anna með bragðaref og eitt barn í aftursætinu. Þetta var alveg eins og mamma og pabbi á ferð um Hvalfjörðinn með mig lítinn, mikið óskaplega fannst mér ég vera gamall þá stundina!!!

Ojæja, eitt og annað hefur gerst síðustu daga.

 Á seinustu helgi héldum við Anna uppá eins árs afmæli Ólafs Vignis. Við buðum helling af fólki þrátt fyrir mögulegt plássleysi, meiningin var að hafa opið út og nokkra stóla úti á palli, var líka búinn að fá lánaðan stóran útibekk hjá Sigrúnu systur. Á föstudagskvöldið var leiðinda veður og ég fór að hafa áhyggjur af morgundeginum, á laugardagsmorgun var líka leiðindaveður og ég fékk magaverk af áhyggjum. En svo rétt áður en gestirnir fóru að tínast inn drá frá sólu og kom hið ágætasta veður, sammt ekkert til að borða úti en nógu gott til að hafa útidyrahurðina opna til loftræstingar.

Veitingarnar fóru vel í fólk enda eins gott þar sem við Anna vorum á hvolfi fimmtudagskvöld og föstudagskvöld við að baka.

En annars dólar þetta sinn vanagang, vinna sofa skíta eins og maðurinn sagði. Anna er farin að vinna hálfan daginn á leikskóla meðan ég flækist um allar koppagrundir með Sigga og Herði. Og viti menn, Hörður hefur í tvígang sagt "Dímaður!", einusinni þegar hann áttaði sig ekki á kaffikönnunni í Rafport (enda landsins flóknasta kaffivél) og síðar sama dag þegar kom í ljós hvað ég hafði sólbrunnið á heilum degi af útiljósauppsetningum.

En ég hefi samið eitt lítið ljóð. Það er við jólalag frá 1970 og eitthvað, sungið af lítilli stelpu og heitir ég hlakka svo til.

Bið, endalaus bið

eftir því að ég geti skemmt mér

að renní fisk er málið maður

og almennt vera þrælölvaður. 

Í vetur það var satt

þá leið tíminn skelfing hratt

og dægrin flugu hjá í snatri

já jépparnir og snjórinn

en þessi edrúmennska er þreitt

hún bara virkar ekki neitt

og það er allt of langt í bjórinn

ÉG HLAKKA SVO TIL

ÉG HLAKKA ALLTAF SVO TIL

Mér finnst vera alltof langt að bíða

þar til ég drekk bjór við vatnið Hlíða!

Þeink jú verrí möts for þiss prógram and gúdd næt

Jú það er víst kominn tími á að hripa hér niður eitthvað markvert sem gjörst hefir síðustu daga.

Það er einn galli við slíkt, hann er sá að gríðarlega fátt hefur gerst uppá síðkastið. Ég mæti í vinnuna og hef gaman af enda loksins kominn í skemtileg verkefni. Svo kemur maður heim til litlu fjölskyldunar sem er búið að vera gríðarlega skemmtilegt uppá síðkastið þar sem litli fjörkálfurinn á heimilinu vex og þroskast svo hratt að maður sér dagamun á honum.

Við Anna sögðum upp Stöð 2 vegna þess að það er aldrey neitt á þeirri stöð sem maður nennir að horfa á en þarf að borga morð fjár fyrir að hafa. Við ákváðum því að finna okkur einhvern pakka með erlendum stöðvum því þar fær maður fleyri stöðvar fyrir minni pening.

Nú þurfti að bara að velja hvaða pakka okkur leist best á. Það var gríðalegt vandamál því engir pakkar innihéldu akkúrtat blönduna sem við vildum. Anna hafði nokkrar stöðvar sem hún vildi fá og mér var fjandans sama svo fremur sem ég fengi Discovery. Eftir mikklar pælingar datt Önnu það þjóðráð í hug að taka stærsta pakkan hjá skjánnum og velja svo pakka eftir því hvaða stöðvar okkur þótti bestar því stærsti pakkinn inniheldur allar 40 stöðvarnar sem skjárinn bíður uppá.

Við erum búin að vera með þennann blessaða pakka síðan á þriðjudaginn og hvað finnst mér? Jú, ég er með nærri 50 stöðvar og það er ekkert í sjónvarpinu!!

Hinnsvegar mæli ég með því að fólk flykkist inná www.alloftv.net, þar gefur að líta margann snilldar sjónvarpsþáttinn, flestar þær þáttaraðir sem eru síndar í íslensku sjónvarpi, Grey's Anatomy, The Sheald, 24 ofl. en það sem mestu skiftir: 3. 8. og 9. sería af Top Gear!!

 Nú ætla ég að hætta þessu blog veseni og fara að horfa á A bit of Fry and Laurie, sem er sketsa þáttur með Steven Fry og Hugh Laurie (sem leikur House á Skjá 1)

Nú hefi ég stórfréttir að færa.

 Ég er kominn með nýja vinnu og ekki af lakari gerðinni, gömlu góðu vinnuna mína hjá Sigga Kristjáns í Sigurraf!

 Þvílík snilld!

Ef eitthvað getur brotið upp gráann hversdagsleikann eru það tilhlökkunnarefni, þ.e. góðir hlutir sem mann hlakkar til.

Í kvöld erum við Anna að fara á tónleika og það enga smá, Deep Purple og Uriah Heep sem upphitunarband. Uriah Heep er nú svoldið útþynnt en eingu að síður er Mick Box, aðalgítarleikarinn og annar stofnendana, Lee Kerslake sem trommaði á bestu plötunum og bassaleikarinn sem tók við af besta bassaleikaranum (Gary Thein) árið 1979, enþá í bandinu ásamt einhverjum tveim vitleisingum. Purple eru hinnsvegar með þá Ian Gillan, Roger Glover og Ian Pace innanborðs og ásamt flottum gítarleikara og hljómborðsleikara sem er alger snillingur. Þetta er sama uppstilling og kom til Íslands 2004 og hélt magnaða tónleika.

Núna er júní á næstu grösum. Það þíðir Fishing Festival!

Í júní verður líka merkisatbruður, fyrsta barnaafmælið sem ég held. Það verður spes.

En það sem ég hlakka einna mest til eru gríðarlegar breitingar tengdar atvinnu. Ég er gríðarlega spenntur fyrir þeim breitingum en þar sem það er bara klárt hverjar breitingarnar verða ekki hvernig þær fara fram eða hvenær, ætla ég að segja sem minnst. Þetta er bara mikið tilhlökkunnarefni og verður þá að vera í þessarri upptalningu.

Svo er sumarið alveg að bresta á, það er alltaf gaman.

 En núna er vit að ég fari að taka til. Við Anna ætluðum að taka til og þrífa og hafa allt spick and span þegar Gvendur og Idda koma í kvöld til að passa en snillingurinn Anna var á fylleríi til klukkan átta í morgun!! Svo hún verður sofandi í allan dag meðan ég þríf, ég launa henni lambið gráa síðar.

Núna um helgina fórum við fjölskyldan heim til mömmu og pabba, svona til að dífa litlu tánni í sauðburðinn. Við ætluðum líka að kynna Ólaf Vigni fyrir þessum kvikindum er nefnast lömb.

Við hrúguðum farangrinum í Subaru og er ég kominn á þá skoðun að þessi ljóti afabíll er alger snilld þegar maður er með barnaútgerð. Fötin okkar Önnu voru saman í hálfri tösku, hinn helmingurinn voru föt á Ólaf sem og í hinum tveimur töskunum. Svo var barnavagninn meðferðis sem og hundabúrið. Skottið á Subaru er alveg frábært, ég hrúgaði öllu draslinu í það og það var svo mikið pláss í aftursætinu að hundabúrið komst fyrir aftan bílstjórasætið. Pláss er ótrúlegur lúxus þegar maður spáir í því, sem ég gerði ekki fyrr en Ólafur fæddist.

Við brunuðum svo vestur og vorum komin þangað kl 10 á föstudagskvöldið. Á laugardagsmorgun fórum við Anna svo með Ólaf út í fjárhús til að sína honum lömbin. Ekki þótti honum mikið til þeirra koma og vildi helst bara skoða þau úr fjarlægð.

Eitt merkilegt sá ég samt í vikunni. Ég og Gúndi vinnufélagi minn fórum niður í Hringrás með tvo rafgeima sem við vorum að láta farga. Þegar við komum í afgreiðsluna vorum við beðnir að fara með geimana í skemmu bak við hús. Þegar þangað var komið sáum við 200 lítra tunnu standa við niðurfall, úr tunnunni lá slanga og rann fagur grænt innihald tunnunnar úr slöngunni niður á gólf. Á gólfinu var svo slanga með rennandi vatni og var gengið þannig frá henni að græna glundrið (sem mér síndist vera vinnuvélafrostlögur á máðum merkingunum) blandaðist varlega saman við vatnið og rann svo ljúflega niður í niðurfallið. Það var greinilegt á verklaginu hjá þessum gaur að hann hafði gert þetta marg oft áður! Frekar shaky fyrirtæki þessi Hringrás.

Ég er svo latur akkúrat þessa stundina að ég nenni ekki að fara að sofa.

Ég er einn heima og þegar þannig er statt nenni ég aldrey að fara að sofa, þetta hefur e-h með það að gera að fara einn að sofa. Sammt er það svo skrítið að yfirleitt er það ég sem dreg Önnu inn að sofa. Maður veltir fyrir sér hvað myndi gerast ef við Anna hættum saman, ég myndi ábyggilega vaka í mánuð!

Versta við þetta er að lenda í því sem ég er í akkúrat núna, ég var að horfa á mynd á SkjáBÍÓ svo ákvað ég aðeins að kíkja í tölvuna svo skyfti ég yfir á sjónvarpið og núna er ég búinn að skoða það sem ég ætlaði að skoða í tölvunni en ég er fastur yfir einhverri helvítis mynd á Bíórásinni! Pottþétt að ég fer ekki að sofa fyrr en um tvöleitið.

Nú brjótast miklar pælingar um framtíð Terranó í kollinum á mér. Ætli þetta endi ekki bara í 36 þumlungum, fæ mér dempara, gorma og kubba undir gormana. Svo er ég reindar búinn að kynna mér hvernig hægt er að tengja intercooler við vélina, það er reindar svo auðvelt að eina stoppið er fjármagn. Ég held að maður komist andskoti langt á 36" svo með intercooler og kraftsíu til að auka aðeins hestana, kanski fær maður einhvern vélfróðan til að lauma skinnu eða tveim á waistgateið

En núna er myndin á Bíórásinni búin og ég er farinn að sofa

Nú er komið langt síðan ég blogaðí síðast, en furðanlega lítið vatn runnið til sjáfar.

Tíðindaleisið er algert, nema það að ég er búinn að vera að vinna núna í hálfan mánuð á Kleppi. Fólk getur alltaf hlegið að því að ég sé að vinna á Kleppi, enda bíður það uppá vissan húmor. Besta dæmið var þegar einn deildarstjórinn sagðist verða geðveik ef bilaða uppþvottavélinn hennar yrði biluð mikið lengur, ég sagði henni að hún væri á rétta staðnum til að verða geðveik, hún myndi bara lenda hinumegin borðsins og málið dautt.

Annars er það að frétta að ég er búinn að kaupa startara í Terrific. Svo fór ég að skoða e-h dót sem fylgdi Subarunum, sem seljandinn sagðist hafa keipt sem cold air intake. Þetta reindist vera blikkrör með kraftsíu á endanum. Ég sé að eins eitt í stöðunni, upp með járnsögina og kvikindið mixað í terranó.

Að lokum vil ég benda á hið eina rétta:  X-B!!!

Ég fór að 23 spá í málunum. Mér finnst mjög gaman að smakka bjór, mér finnst líka gaman að uppfæra hjá mér bjórhornið. En mér fannst vannta varnaðarorð því ég hef smakkað slatta af ógeðslega vondum bjórtegundum.

Þannig að ný viðbót á þessa síðu er Niðurfallið, listi yfir bjóra sem eiga frekar að renna niður niðurföll frekar en vélindu.

Ég tek fúslega við ábendingum um bjóra sem eiga heima í niðurfallinu. Ef hinnsvegar ef einhverjum finnst einhver bjór ekki eiga heima í niðurfallinu sem þegar er kominn þar er viðkomandi vinsamlegast bennt á að fara í rassgat.

Í gær fórum við fjölskyldan í heimsókn til Finns og Dóru út á Álftanes, sáum ávaxta- og hassræktar veldið hanns Finns og leifðum hundunum að leika sér. Enduðum daginn á að bjóða Birki í kvöldmat, þar sem ég kveikti upp í hinu forláta gasgrilli sem fylgdi húsinu.

Ég er gríðarlega heilsuhraustur og verð sjaldan veikur en núna síðasta mánuðinn er ég búinn að vera veikur nánast allann tímann. Þetta er reindar bara annar dagurinn sem ég er of slappur til að fara í vinnu en það voru tveir dagar fyrir páska þar sem ég hefði nú átt að vera heima, ef skynsemin hefði ráðið.

Í gær átti ég bílaviðskipti. Almeran fór uppí Subaru Forrester. Fyrir ári síðan hefði ég frekar látið skera undan mér en að neiðast til að keyra um á Subaru Forrester, en eftir að Ólafur Vignir fæddist og maður fór að rúnta um með barnaútgerðina þá varð Almeran allt of lítil. Í téðum Forrester er gríðarlegt pláss, geimsluhólf alstaðar og þæginlegt aðgengi. Svo hafði Anna líka hárrétt fyrir sér þegar hún sagði bílinn jafn þæginlegann í akstri og hann er ljótur, og hann er forljótur!!

Bíllinn er með 4 cil. 125 hestafla boxervél, svona eins og Subaru er vegur og vandi, sjálfskiptur og með sjálfstæðri fjöðrun á hverju hjóli. Maður hreinlega líður áfram og finnur ekki fyrir hraðahindrunum, hringtorgum og öðru veseni sem á vegi manns verður.

En núna er Anna komin heim úr Mosfellsbæ, hún fór í Bónus og kom við á KFC til að gleðja veikan bónda sinn.

Í dag er ég að upplifa eitthvað sem ég hef ekki upplifað lengi, almennilegur þynnkusunnudagur. Ástæða þess er sú að meðan Anna var ólétt reyndi ég að sýna hófsemi í drykkjunni, þó við færum á böll og annað var maður alltaf á bremsunni.

Í jeppaferðinni um páskana fórum við Anna á fyrsta fylleríið okkar saman síðan í endaðan ágúst 2005 og ballið núna í gær var annað skiftið. Brá ég á það ráð að tapa mér í áfenginu og hrynja í það. Að sjálfsögðu sýndi ég nú þroska og forðaðist ofurölvun, en engöngu til þess að geta skemmt mér lengur, áhyggjur og ábyrgð fuku burt með loftinu sem skaust úr fyrsta bjórnum þegar ég opnaði hann.

Ég ætla nú ekki að rekja hvernig ballið gékk fyrir sig en frá því ég steig upp í bílinn hans Villa á planinu hjá mömmu og pabba klukkan átta að kvöldi þar til ég steig út úr bílnum á sama stað klukkan sex að morgni, átti ég eina skemmtilegustu nótt í LANGAN tíma. Það verður að viðurkennast að þetta ball fer alveg á top 10 listann.

Og það er því sem ég sáttur tek undir það sem Mannakorn sungu:

"Sunnudagsmorgun, á fætur ég fer

 Höfuðið á mér er þunnt eins og gler"

Gleðinlegt sumar öllsömul.

Venjulegur dagur hjá mér hefst klukkan hálf sjö á því að vekjaraklukkan hringir, ég snoosa svo til sjö. Þá fer ég framúr, klæði mig borða morgunmat og legg af stað í vinnuna 7:20. Þetta geri ég til að sleppa við tíu mínútur í átta geðveikina á Miklubrautinni. Ég hef mest verið að vinna í nýja blóðbankanum að Snorrabraut en er nú kominn sem lánsmaður á Landspýtalann Hringbraut, sem er í þarnæstu götu. Ég er semsé alltaf mættur í vinnuna korter til tíu mínútur í átta.

Um helgar, þ.e.a.s. þegar ég er ekki að vinna, er dagurinn oft að hefjast milli átta og níu þegar að Ólafur Vignir vaknar. Við Anna þrætum þá yfirleitt um hvort okkar egi að fara fram með hann, af einhverri óskyljanlegri ástæðu erum við ekki að reyna að fá að sofa lengur heldur að fara fram með pjakk og leyfa hinu að sofa. Yfirleitt vinn ég og fer því fram með Ólaf Vigni, hef þau sterku rök að Anna þurfi svefnin meira en ég því hún sefur laust og vélsagarhroturnar í mér halda henni vakandi. Ég gef Ólafi að borða og tveim tímum eftir að hann vaknar set ég hann út í vagn. Þá fæ ég eina bestu stund vikunar, gæða stund einn og með sjálfum mér. Stundum set ég líka hundana út til að vera algerlega einn.

Í dag er frídagur sem þíðir að hefði átt að skríða framúr milli 8 og 9. En nei, Ólafur Vignir vaknaði klukkan HÁLF SJÖ!!!! Og það er enginn snoose takki á honum!!! Ég fór frámúr klukkan hálf-helvítis-sjö á frídegi!!! Svo til að toppa allt er hann búinn að vera í einhverju helvítis frekju pirrings kasti. Þetta er einstaklega skemmtilegt og í stíl við gærkvöldið en þá kom í ljós að við fáum ekki pössun á laugardagskvöldið þar sem mamma verður ekki heima!!

Auðvitað verður maður að sætta sig við að komast ekki á alla viðburði og ég er löngu búinn að því, en einu plönin sem við höfðum gert núna í vor og í sumar var að fara á Jörfagleðiballið og á fishing festival, öllu öðru ætluðum við að sleppa, þ.m.t. verslunarmannahelginni. Þannig að ég er hevy pirraður!!

En varnaðarorð til vina eru þessi: Barneignir er eitthvað sem ég hefði orðið svakalega pirraður yfir að hafa ekki prófað. Stundum er þetta alveg frábært, sérstaklega þegar maður kemur heim eftir leiðinlegan vinnudag (daglegt brauð síðasta mánuðinn) og Ólafur tekur á móti manni með brosi allan hringinn en maður verur líka að taka með í reikninginn að þetta bros endist oft stutt og við tekur grátur og öskur. Það munu allir segja ykkur á meðgöngunni hvað barneignir séu yndislegar, sveipaðar dýrðarljóma og það albesta sem lífið hefur uppá að bjóða. Jújú, á heildina litið finnst mér þetta fínnt en not all what it's cranked up to be!